سلام دوست جونای خودم
خوبین؟
دلم براتون یه ذره شده بود
حقیقتش این مدت که نت نیومدم مشکلی داشتم 
من این وب رو بخاطره یه نفر مینوشتم و دیگه نمیتونستم با خاطراتش زندگی کنم بخاطره اینکه فراموشش کنم مجبور شدم یه مدت به خودم سختی بدم.........!!!
ولی الآن خیلی خوشحالم که فراموشش کردم و دوباره برگشتم پیش شماها
حالا هم براتون یه آپ خوشمل گذاشتم برین ببینین
نظر یادتون نره!
فربونتون/بای
چگونه فراموشت کنم تو را؟ که همزمان با تولدت درقلبم همه را فراموش کردم.برایم
تمامی اسمها بیگانه شدند و همه خاطرات مردند دستم را به تو می دهم قلبم را به تو
می دهم فکرم را نیز به تو می دهم بازوانم را به تو می بخشم و نگاهم از ان توست و
شانه هایم که نپرس دیگر با من غریبه اند! وتمامی لحظات تو را می خواهند و برای عطر
نفس هایت دلتنگی می کنند.چگونه فراموشت کنم تو را که از خرابه های بی کسی به
سپید عشق هدایتم کردی.عاشقی بی قرار ویاری با وفا برای خویش ساختی و برای
اشکهایم شانه هایت را ارزانی داشتی چگونه فراموشت کنم تو راکه سالها در خیالم
سایه ات را می دیدم.و تپش قلبت راحس می کردم.و به جستجوی یافتنت به در گاه
پروردگارم دعا می کردم که خدایا پس کی او راخواهم یافت؟حال که پیدایت کردم دلت را
به من بده.فکرت را به من بده و سرت را روی شانه هایم بگذار. و بگذار عطر کلماتت را
میان هم قسمت کنیم...
.:.فراموشت کردم دل سنگ.:.
اشکامو هدر نمیدم واسه تو تو دقیقه های سخت انتظار چه می دونی چی کشیدم واسه تو
من میخوام دیگه فراموشت کنم تو بمون با اون غرور لعنتیت
قبل رفتنم ولی بزار بگم خیلی سنگی خیلی بی محبتی؟؟؟؟
.:.فراموشت کردم.:.
بايد فراموشت کنم
چنديست تمرين مي کنم
من مي توانم
آرام تلقين مي کنم
حالم ، نه ، اصلا خوب نيست
تا بعد، بهتر مي شود
فکري براي اين دلِ
آرام غمگين مي کنم
من مي پذيرم رفته اي
و بر نمي گردي همين
خود را براي درک اين ،
صد بار تحسين مي کنم
کم کم زه يادم مي روي
اين روزگار و رسم اوست
اين جمله را با تلخي اش ،
صد بار تضمين مي کنم ....
.:.خداحافظ.:.
خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن
ببین هم گریه هام از عشق .چه زندونی برام ساختن
خداحافظ گل پونه .گل تنهای بی خونه
لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه
یکی با چشمای نازش دل کوچیکمو لرزوند
یکی با دست ناپاکش گلای باغچمو سوزوند
تو این شب های تو در تو . خداحافظ گل شب بو
هنوز آوار تنهایی داره می باره از هر سو
خداحافظ گل مریم .گل مظلوم پر دردم
نشد با این تن زخمی به آغوش تو برگردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
از این فصل سکوت و شب غم بارونو بردارم
نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی
تو که بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی
تو این رویای سر دم گم .خداحافظ گل گندم
تو هم بازیچه ای بودی . تو دست سرد این مردم
خداحافظ گل پونه . که بارونی نمی تونی
...طلسم بغضو برداره .از این پاییز دیوونه خداحافظ .....!
خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید
به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید
اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده اس
نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده اس
خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رؤیا ها
بدونی بی تو و با تو، همینه رسم این دنیا
خداحافظ خداحافظ
همین حالا
خداحافظ..............
منو تنها بذاربرو.......
رو دلت پا بذار برو.......
هرچي بين ما بوده تمومه...
اشكاتو پاك كن و برو.......
خاطره مو پاك كن و برو.....
هرچي بين ما بوده تمومه...
يه عمري عشقمو نديدي......
غم توي صدامو نشنيدي......
برو ديگه با تو بودنم حرومه...
قلبمو تنها گذاشتي........
واسم توي دلت جايي نذاشتي....
برو ديگه با تو بودنم حرومه...
اينجوري منو نيگا نكن.....
ديگه اسممو صدا نكن.....
برو كه بي تو بودن آرزومه...
خنده رو از روي لبت بچين...
واسه بار آخر منو ببين........
هرچي بين ما بوده تمومه..........
حالا که رفتی... مطمئـــــــــــــــــــــن برو...!!!
مطمئن باش برو
دل من سخت شکست
وچه زشت
به من وسادگی ام خندیدی
به من وقبله ی پاک
که پرازیاد تو بود
وبه یک قلب یتیم
که خیالم می گفت تا ابدمال توبود
توبرو
بروناراحت تر
تکیه های دل خود راسرهم بندزنم
دوباره از عشق تو می نویسم ،
تا دوباره با تو متولد شوم .
هر چند که تکرار زنده بودن سخت است .
اما تکرار پرواز با تو ..
شیرینترین تکرارهاست .
اگر سفر کنم ،
اگر خطر کنم ،
اگر بهار شوم ،
اگر هزار شوم ،
اگر نگاه کنم ، اگر سالها در چشمان سیاهت بنگرم . ، چون تو را دارم دیگر هراسی ندارم !
به من لبخند بزن عزیزم ..
هر چند که تو را دیر یافته ام ،
اما حتی به اندازه روزهایی که دوستت نداشته ام این روزها دوستت دارم .
حتی برای آنروزهایی که برایت دلتنگ نشده بودم دلتنگت خواهم شد ...
و به خاطر اشکهایی که دلیل ریختنشان را نمی دانم ،
برویت لبخند خواهم زد
دوستم داشته باش ،
نه بیشتر از من ،
به اندازه من ،
چرا که همه چیز به اندازه و یکسان خوب است
دستهایم را بگیر ،
دستهای تو شفا بخش دستهای زخم خورده منند . بگذار دوباره با ترنّم عشق تو زاده شوم ،و مانند پرستویی بی آشیان روزهای نامهربان زندّگی را در آشیانه گرم تو خوشبخت زندّگی کنم! من زورق سرگردان اقیانوس نا آرام عشق توام ،به طوفان ها بگو موافق بوزند که اگر شکستم از من تکه چوبی باقی بماند .
به رغم همه قصه ها من شیرینت نمی شوم ، فرهاد می شوم تا برایت کوهی چون بیستون بکنم و تو شاهد مردنم باشی .
نه من لیلی نمی شوم که مجنون شدن و آواره شدنت را به تماشا بایستم ؛من شبنم ات می شوم تا قصه ای عاشقانه تر از همه قصه های عاشقانه برایت بسازم
و آن شیرین ها و لیلی ها بدانند که عشقی الهی زندگانی می بخشد چون تو که به من زندگی بخشیدی 
ای عزیز تر از جانم دوستت دارم
عشق اول فقط يه خاطره است
عشق بعدي همواره فاجعه است
عشق هميشه در مراجعه است...
چند تا چشمه خشک بشه چند تا پری جادو کنه
پلک من برفهای چند زمستون رو پارو کنه
چند نفر تو خواب من آسه بیان خسته برن
تا غروب خاطره عشق تو رو جارو کنه...
نمیگم دلم گرفته
آخه انگار که شکسته
نمیگم پراز غباره
آخه گریه شیشه شو شسته
نمیگم دلم خزونه
آخه باد برگ هارو برده
نمیگم خونه تارتاره
آخه خورشید خونمو سوزونده
نمیگم تو آسمونها تک ستاره ای ندارم
آخه ابرهای سیاه رو چه جوری کنار بگذارم
نمیگم ساعت عشق رو لحظه لحظه می شمارم
آخه میون این همه غصه مگه من ثانیه دارم؟!
نمیگم زندگی سخته،قصه جوونه غصه نداره
آخه مگه میون سوز و سرما جوونه زندگی داره؟
نمیگم به زیر بارون چترا هیچ سقفی ندارن
آخه اشک سرد و بارون واسه من چه فرقی دارن
نمیگم شبم سیاه نیست،نور مهتاب اینجا خوار نیست
آخه تو دل خاموش و سردم،رنگ شب برام که تار نیست
نمیگم دل پروانه ی تنها دیگه امیدی نداره
آخه پروانه دیگه هیچ دلی نداره
نمیگم دلم گرفته...
تمومش می کنی یا نه؟
.
.
.
یا در تاریکی پنهان می شویم یا این که تعقیبش می کنیم و به نام او دست به شرارت می زنیم.
عشق رازی است مقدس.
برای کسانی که عاشقند ،عشق همیشه بی کلام می ماند
اما برای کسانی که عشق نمی ورزند ،عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست.
به نظر شما گل تو کدوم دسته؟
.jpg)
همیشه غروب دریا برام یه دلتنگی خاص
داشته درعین زیبایی وقتی خورشید
آخرین پرتوهای عاشقش رو ،روی تن گرم
دریا رها میکنه و آسمون که آبی بی انتهاش رو
چه بی ادعا پیشکش دریا کرده
و دریا که با همه اینها عاشقانه ساحل رو
می پرسته و چه بی غرور خودش رو در
آغوش ساحل میندازه .همیشه وقتی به
دریا نگاه می کنم، مطمئن هستم که
آنقدر مهربون هست که بشه کنارش
ایستاد و از زیبایی و شکیبایی و شعری که
درش هست لذت برد.میدونی اگه دل به
دریا بدی آسمون دلت آبی میشه و اون
وقت آبی آسمون پیش چشمات تبدیل به
بیکرانی میشه که بالهات رو به پرواز
تشویق می کنه و این آغازی میشه تا اهل
آسمون بشی و زمین بشه خونه دوم تو .دل
به دریا که بدی هوای دلت بوی بارون
میگیره اون وقت همیشه حس ناب باریدن
در تو تازه است هر وقت دلم از همه کس و
همه جا می گیره وقتی دیگه حتی از خودم
هم خسته هستم میرم به خلوت دریا و
ساحلش کفشهام رو در میارم آن وقت که
حرکت شن های دریا رو زیر پام حس میکنم
وقتی موجهای دریا خودشون رو بی غرور
زیر پاهام رها میکنن نسیمی که منو
درخودش می پیچه و احساس سرما ئیکه
همه وجودم رو میگیره خیلی میایستم یه
گوشه ساحل و چشمام رو میبندم و فقط
گوش میکنم .
چگونه فراموشت کنم تو را که از خرابه های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم
کردی.
عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی.
آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی و با صداقت عاشقانه ات دلش را به دست آوردی.
چگونه فراموشت کنم تو را که در خیالم سایه ات را می دیدم و تپش قلبت را حس میکردم و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگار دعا میکردم که خدایا پس کی او را خواهم یافت.
چگونه فراموشت کنم تو را که همزمان با تولدت همه را در قلبم فراموش کردم.
برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و همه خاطرات مردند.
دستم را به تو می دهم قلبم را به تو می دهم فکرم را نیز به تو می دهم بازوانم را به تو می بخشم و نگاهم از آن توست و شانه هیم که نپرس دیگر با من غریبه اند و تمامی لحظات تو را می خواهند و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند.
چگونه فراموشت کنم تو را که قلم سبزم را به تو هدیه کردم که حتی
نوشته هایت همرنگ نوشته هایم باشد.
پیشتر ها سبز را نمی شناختم بهتر بگویم با سبز رفاقتی نداشتم
سبز را با تو شناختم و دلم می خواهد با یاد تو همیشه سبز بنویسم.
دلت را به من بده فکرت را به من بده سرت را روی شانه هیم بگذار و بگذار
عطر کلماتت را میان هم قسمت کنیم...
تو را به جای همه کسانی که نمی شناختم دوست می دارم
تو را به جای همه روزگارانی که نمی زيسته ام دوست می دارم
برای خاطر عطر گستره ی بيکران و برای خاطر عطر نان گرم
براي خاطر برفی که آب می شود، برای نخستين گل
تو را برای دوست داشتن دوست می دارم
تو را به جای همه کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم
همین امشب فقط امشب فقط هم بغض من باش
همین امشب فقط مثل خود عاشق شدن باش
در آوار همه آینه هاتکرار من باش
همین امشب کلید قفل این زندون تن باش
رو گلدون رفاقت بریز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان ای درد و درمان
ای سخت و آسان آغاز و پایان
ببار ای ابرکم بر من ببار و تازه تر شو
ببارو قطره قطره نم نمک آزاده تر شو
تو این باغ پر از برگ و پر از خواب ستاره اگه پر میوه ای
پر سایه ای افتاده تر شو
رو گلدون رفاقت بریز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان ای درد و درمان
ای سخت و آسان آغاز و پایان
امشب ببین که دست من عطر تو رو کم میاره
امشب همین ترانه هم نفس نفس دوستت داره
صدا صدا صدای من به وسعت یکی شدن
بیا بیا شکن شکن بیا به جنگ تن به تن بیا به جنگ تن به تن
ببار ای ابرکم بر من ببار و تازه تر شو
ببارو قطره قطره نم نمک آزاده تر شو
تو این باغ پر از برگ و پر از خواب ستاره اگه پر میوه ای
پر سایه ای افتاده تر شو
رو گلدون رفاقت بریز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان ای درد و درمان
ای سخت و آسان آغاز و پایان 
قصه ی چشم های تو واسه ما تکراری نبود
ما که رفتیم ولی خوب موندی سر قول و قرار
خوب رها کردی دستامو توی اول بهار
ما که رفتیم تو برو با اون که از راه اومد
اینکه با اومدنش خنجر به قلب من زده
ما که رفتیم تو برو با اون که دوسش داری
با اونی که پنهونی سر روی شونه اش میزاری
ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم
واسه تو عمری اسیر کنج این خونه بودیم
ما که رفتیم دل نده به عشق های کاغذی
لااغل می اومدی پیشم واسه خداحافظی
سلام
فرا رسیدن ماه رمضان مبارک
دعاى پيامبر(ص) هنگام رويت هلال رمضان
صدوق عليه الرحمه در كتاب من لا يحضره الفقيه آورده «و كان رسول الله صلى الله عليه و آله اذا اهل هلال شهر رمضان استقبل القبلة و رفع يديه و قال: «اللهم اهله علينا بالامن و الايمان،و السلامة و الاسلام، و العافية المجللة و الرزق الواسع، و دفع الاسقام، اللهم ارزقنا صيامه و قيامه و تلاوة القرآن فيه، و سلمه لنا، و تسلمه منا و سلمنا فيه»
رسول الله(صلى الله عليه و آل) هنگامى كه رويت هلال رمضان مىفرمود، رو به قبله مىنمود و دستهاى مباركش را بلند مىكرد.و مىگفت: پروردگارا اين ماه را بر ما نو گردان به امن و امان، و سلامتى و اسلام، و تندرستى شايان تشكر، و روزى فراخ، و بر طرف ساختن دردها و ناملايمات، بار پروردگارا روزى كن ما را روزه و قيام براى عبادت، و تلاوت قرآن در اين ماه، و او را براى ما سالم و تمام گردان، و او را از ما سالم بدار، و ما را در اين ماه سالم و تندرست فرما.
اين نوشته تقديم به كسي كه آفتاب مهرش در قلبم طلوع كرده و هرگز غروب نخواهد كرد
اي كسي كه با چشمانت اين خطوط را مي نگري و با لبانت آن را زمزمه ميكني با چه
زباني بگويم دوستت دارم هنگاميكه برميخيزم تو را ياد ميكنم و شباهنگام كه مي خوابم
به عشق ديدن تو در خواب فرو ميروم و با عشق تو نفس ميكشم و به ياد تو آرام ميگيرم
اي محبوب روي زمين اي بي نهايت اي صداقت اي بي انتهاترين واي بي همتاترين من
بخشش را از تو جويم من نيازم را به تو گويم كه نيازم فقط تورا داشتن است من تو را
مي طلبم و در غريبي و تنهايي گل سلام را تقديم تو ميكنم اي بهترين شقايق بهاري چه
زود قابها بهم انس ميگيرد و چشمان ناشناخته يكديگر را مي جويند 
چه زود نهال دوستي
براولين نگاه و لبخند ريشه ميدواند و با برخورد نگاه بيشتر ريشه ميگيرد و عمق وجودمان
را تسخير ميكند بيا همديگر را دوست بداريم زيرا كه خاطره ي دوستي تو به وجودم رونق
ميبخشد خاطره ي دوستي تو به چشمانم اشك شوق ميبخشد و خاطره ي دوستي تو را بر
همه ي چيزهاي روي زمين ترجيح ميدهم
دوستتدارم و با تمام وجود اين كلمه را تكرار ميكنم عزيزم از آن روزي كه تمام شبهايم
تو را در خواب ميديدم و باز از روزي كه تورا ديدم هميشه به يادتو هستم و حتي يك
لحظه از جلوي چشمانم محو نميشويد
باوركن كه اگر يك روز شما را نبينم شب به خواب
نميروم و يك ريز به شما فكر ميكنم اميدوارم كه اين دوستي جاودانه و هميشگي باشد
